Wat is mijn IP adres?

Mijn IP adres informatie achterhalen

Wat is IPv6?

Wat is IPv6 Internet Protocol versie 6 (IPv6) is versie 6 van het internetprotocol voor het toewijzen van IP-adressen. Het is de opvolger van Internet Protocol versie 4 (IPv4) en is de tweede versie van het internetprotocol die in gebruik is genomen. De tussenliggende versie IPv5 was een experimentele aanvulling op IPv4, maar deze werd nooit in gebruik genomen.

IPv6 is onder andere ontwikkeld om de beperkingen en tekortkomingen van IPv4 te verhelpen. Met name het tekort aan beschikbare IP-nummers levert een enorm probleem op: binnen de systematiek van IPv4 zijn ongeveer 4 miljard adressen beschikbaar en op 3 februari 2011 heeft de Internet Assigned Numbers Authority (IANA) de laatste IPv4-adresblokken toegewezen.

IPv4-adressen bestaan uit 32 bits, terwijl IPv6-adressen uit 128 bits bestaan. Het nieuwe IPv6 heeft dus een bijna onuitputtelijke voorraad adressen: voor elke aardbewoner zijn er ongeveer 50 quadriljard beschikbaar. Voor de liefhebbers: Deze notatie ziet er zo uit

50.000.000.000.000.000.000.000.000.000

En dit is dan per aardbewoner! Daar moet je nog eens flink je best voor doen om dit op te maken.

Naast een groot adresbereik kent IPv6 nog een aantal verbeteringen:


  • Betere routing en netwerk-autoconfiguratie.
  • Overbodig maken van NAT.
  • Gegevensbeveiliging op IP-niveau.
  • Ondersteuning van mobiele nodes.

Verschillen met IPv4

De wijze waarop het protocol werkt, verschilt nauwelijks van de wijze waarop IPv4 werkt. Een van de weinige verschillen is dat in IPv6 een subnet niet langer een netwerkadres en een broadcastadres bevat: het eerste adres in een IPv6-subnet is het router-anycast-adres (waar dat het netwerkadres is in IPv4), terwijl broadcast in IPv6 in gebruik genomen wordt als een speciaal geval van multicast, waarbij het adres ff02::1 overeenkomt met het subnet-specifieke broadcastadres in IPv4.

IPv6-pakket

Een IPv6-pakket bestaat uit twee delen: de header en de payload.

IPv6 kent verschillende headers, een vaste header en een aantal optionele headers. Bij het ontwerp van IPv6 is gekozen voor een kleine, efficiente vaste header die, naar behoefte, uitgebreid kan worden met optionele headers.
De vaste header bestaat uit de eerste 40 bytes van het pakket, met zowel het afkomstadres als het doeladres van het pakket (elk 128 bits), de IP-versie (4 bits), verkeersklasse (8 bits, Packet Priority), flow label (20 bits, QoS-management), grootte van de lading (16 bits), next header (die aangeeft wat de volgende header zal zijn) en de hoplimiet (8 bits, time to live). Hierna volgt de lading, die minimaal 1280 bytes groot moet zijn of 1500 bytes in een omgeving met een flexibele MTU-grootte. De lading kan tot 65.535 bytes groot zijn als de "jumbo payload"-optie ondersteund wordt.
Bron: Wikipedia.org